HISTORIA

W 1217 roku Iwo herbu Odrowąż, kanonik krakowski, kantor gnieźnieński, kanclerz Leszka Białego, księcia krakowskiego i sandomierskiego, syn Szawła czyli Saula z Końskich, w bardzo starym osiedlu nazwanem Góry, na skraju puszczy sandomierskiej, niedaleko miasta Sandomierza, w pobliżu rzeczki Łukawy, buduje drewniany kościołek pod wezwaniem św.Wita Męczennika na miejscu, gdzie stała świątynia pogańska bożka Światowida, zakłada i uposaża parafję, osadziwszy przy niej plebana, który w lesistej i nawpół dzikiej okolicy roznieca światło ewangelji Chrystusowej.
(Monografia Historyczna Parafji Góry Wysokie Sandomierskie, ks.Aleksander Bastrzykowski, NA-1936)

Ważne daty z najdawniejszej historii światyni:

1217 rok - pierwszy drewniany budynek z fundacji Jana Odrowąża - erekcja Parafii

1716 rok - rozebranie pierwotnego budynku - zniszczonego przez czas

1718 rok - budowa murowanego budynku z fundacji ks.Macieja Kurnickiego

1741 rok - przywilej Bractwa Siedmiu Boleści Najświętszej Maryi Panny (18.IV.)

1741 rok - konsekracja kościoła przez bpa Michała Kunickiego ( 8.X.)

1773 rok - przeniesienie ołtarza z kościoła Panny Marii w Sandomierzu (obecnie Katedra)

1792 rok - przebudowanie budynku od fundamentów wg planów ks.Józefa Karśnickiego, który był nie tylko jego architektem, ale też fundatorem, plebanem i kolatorem. W tej formie budynek zachował się do obecnych czasów.

1792 rok - wniesienie relikwii Świętego Krzyża  (autentyk z 9.bris.)

1793 rok - wniesienie lipowej rzeźby Piety Wysokogórskiej

1796 rok - nadanie świątyni tytułu Matki Bożej Bolesnej  (30.IV )